บทที่ 42

บทที่ 42

"เห็ดหอมกับเห็ดชาซู่ยังมีอีกไหม"

ฉู่อี้อานเอ่ยถาม

ของสองสิ่งนี้ขอแค่เก็บรักษาไว้ให้ดี ไม่เพียงแต่เอาไปตุ๋นซุปได้เท่านั้น แต่ยังเอาไปผัดผักได้อีกด้วย

ถือเป็นผักจำนวนไม่กี่ชนิดที่ยังพอเก็บรักษาไว้ได้

"ไม่มีแล้ว"

เจ้านายโบกมือปฏิเสธ ต่อให้มีเขาก็ต้องเก็บไว้กินเองสักหน่อยสิ

แต่พอเขาเห็นว่าฉู่อี้อานมีเงินและใช้จ่ายมือเติบ ก็เกิดอาการเสียดายที่จะปล่อยลูกค้ารายใหญ่แบบนี้ไป "เธอรอแป๊บนะ"

พูดจบเขาก็วิ่งเข้าไปในห้องเก็บของ แล้วอุ้มกระสอบสองใบออกมาจากข้างใน

ฉู่อี้อานมองกระสอบที่เปิดปากกว้างนั้นแล้วก็หมดความสนใจไปในพริบตา ทว่าเจ้านายยังคงพูดเจื้อยแจ้วแนะนำเธอไม่หยุด "นอกจากพวกที่เธอซื้อในมือแล้ว จริง ๆ หูหนูและเห็ดหูหนูขาวพวกนี้ก็เก็บรักษาง่ายมากเหมือนกันนะ