บทที่ 41

บทที่ 41

ร้านค้าอะไรกันถึงได้เหนียวแน่นขนาดนี้ ทำให้ฉู่อี้อานเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที

เธอหุ้มปากหุ้มจมูกพร้อมกับอดทนต่อกลิ่นเหม็นเพื่อเดินเข้าไปในตลาดสด และวิ่งอย่างยากลำบากไปหยุดอยู่หน้าแผงขายผักสด ทว่าที่หน้าแผงนั้นกลับมีคนยืนอยู่เพียงสองคน โดยมีเจ้านายกำลังจัดการเนื้อบนเขียงอย่างคล่องแคล่วว่องไว

ฉู่อี้อานกวาดสายตามองไปทางด้านหลังของเขา ซึ่งมีกรงสัตว์วางเรียงอยู่แถวหนึ่ง ภายในกรงยังมีกระต่ายและไก่คอยส่งเสียงร้องอยู่หลายตัว

ที่สำคัญคือพวกมันยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมด!

มิน่าเล่าร้านนี้ถึงยังเปิดขายของอยู่

ฉู่อี้อานเข้าใจสถานการณ์ทันที เธอเหลือบมองกระต่ายที่ยังคงกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างใน

กระต่ายน้อยน่ารักขนาดนี้ จะกินลงคอได้อย่างไรกันเล่า