เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พระชายาอ๋องติ้งคำนวณทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว เพียงแต่ไม่คาดคิดว่าจะมีฮวาเหยียนโผล่ออกมากลางคัน “เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
ฮวาเหยียนคล้องแขนพี่สาวพลางกล่าวว่า “ข้ากับพี่หญิงใหญ่กำลังตามหาโหวลู่เพื่อหารือเรื่องงานสมรสอยู่ คุณชายรองลู่เฟย น้องชายของโหวลู่ ซึ่งเป็นสหายร่วมรุ่นสอบของน้องเขยสามของข้า ช่วงนี้กำลังดูตัวกับคุณหนูสามแห่งจวนกั๋วกงไล่ ข้าคิดว่าทั้งสองคนเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก จึงเรียกโหวลู่ออกมาถามว่าเขามีความคิดจะผูกสัมพันธ์กับจวนกั๋วกงไล่หรือไม่”
“เมื่อครู่กำลังพูดกันได้เพียงครึ่งเดียว ข้าก็พบว่าต่างหูหล่นหายไป พอนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ข้าเด็ดดอกไม้มา 1 ดอก บางทีอาจหล่นอยู่ในพงหญ้า ข้าจึงเข้าไปค้นดู”
“แย่แล้ว ข้าละเมิดกฎวังหรือไม่? หรือว่าดอกไม้ในวังห้ามเด็ด?” ฮวาเหยียนรีบถอดดอกทับทิมสีแดงสดบนเส้นผมลงมา