กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เย่ซื่ออันถูกถ้อยคำจุกจนพูดไม่ออก
ฮวาซูและอีกสองคนคารวะอ๋องอิง
อ๋องอิงให้คนยกกล้วยไม้เจี้ยนหลานที่กำลังผลิบานเต็มที่เข้ามาสามกระถาง “นี่คือของขวัญแสดงความยินดีจากพวกเราสามคน”
“ขอบพระคุณ โรงน้ำชาเตรียมขนมไว้แล้ว พวกท่านทั้งสามไปนั่งพักที่ห้องรับรองน้ำชาสักหน่อยหรือไม่?”
“พวกเราจะเดินเล่นตามสบาย” อ๋องอิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มคล้ายมีคล้ายไม่มี แฝงความหมายลึกซึ้งว่า “ฮูหยินโหวลู่ ปราณม่วงบูรพามาเยือน สิ่งที่อยู่ในใจเจ้า วันนี้ย่อมสมปรารถนาแน่นอน”
“ขอรับคำมงคลจากท่านอ๋อง” ฮวาซูแสดงท่าทีสุภาพอยู่เสมอ จงใจรักษาระยะห่างจากอ๋องอิง
ฮวาซูพาเฉิงซือหย่ากับว่านฟางฟางเดินชมสวนดอกไม้ ภายในสวนมีแขกทั่วไปเดินจับกลุ่มกันประปราย