กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ข่าวที่แม่นมหลินปีนเตียงจนได้เป็นอนุแห่งจวนโหว แพร่สะพัดไปทั่วจวนโหวราวกับพายุหมุนภายในชั่วข้ามคืน
ทุกคนที่ได้ยินข่าวต่างอ้าปากค้างเป็นวงกลม ช่างสะเทือนเลื่อนลั่นยิ่งนัก หากลู่หมิงไม่ได้หลบไปยังค่ายทหารชานเมืองหลวง เขาคงได้พบว่า สายตาของหญิงรับใช้และแม่นมในจวนที่มองเขานั้นแบ่งออกเป็น 2 จำพวก
จำพวกหนึ่งคือสายตาดูแคลนเหยียดหยาม อีกจำพวกคือ “บางทีข้าอาจยังมีโอกาส” โดยจำพวกหลังส่วนใหญ่เป็นแม่ม่ายและหญิงชรา
ข่าวสะเทือนเลื่อนลั่นย่อมแพร่ไปอย่างรวดเร็ว ฮวาซูยังไม่ทันลงมือ ภายในเวลาไม่ถึง 3 วัน ผู้คนทั่วซ่างจิงก็รู้กันหมดแล้วว่าโหวลู่รับอนุที่แก่กว่ามารดาแท้ ๆ ของเขาเสียอีก