กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พื้นดินเฉอะแฉะ นอนไม่ได้
ฮวาซูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนวิ่งออกไปเก็บวัชพืชนอกประตู กลางวันนางเก็บวัชพืชหน้าประตูไปแล้ว มีทั้งสีน้ำเงินและสีเหลือง
ฮวาซูอุ้มวัชพืชกำใหญ่เข้ามา ปูลงบนพื้น จากนั้นก็ถอดแผ่นเตียงที่ประกอบไว้แล้วออกครึ่งหนึ่ง นำมาปูเรียงทีละแผ่นบนวัชพืช ฝืนทำเป็นที่นอนชั่วคราว
อ๋องอิงกอดอกมองนางวุ่นวายอยู่ตรงนั้น มุมปากกระตุกเล็กน้อย “สมองของเจ้าปรับตัวเก่งดีนี่”
ฮวาซูไม่สนใจคำเย้ยหยันของเขา นางค้นกรรไกรออกมาจากลิ้นชัก แล้วตัดผ้าห่มผืนบางนั้นออกเป็นสองส่วน กลายเป็นผ้าปูที่นอน ก่อนยัดครึ่งหนึ่งใส่อ้อมแขนอ๋องอิง “ท่านอ๋องจะนอนพื้นหรือนอนเตียง?”
“ความเมตตาต่อสตรีของข้ายังพอมีอยู่บ้าง” อ๋องอิงกล่าวพลางก้มตัว ยื่นนิ้วไปทางเตียง แล้วทำท่าเชื้อเชิญอย่างเกินจริง