กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จบลงแล้วกับน้ำชายามบ่ายอันครึกครื้น
เจียงหยวนพาคนกลุ่มหนึ่งวิ่งออกไปกลางทุ่งอย่างกระตือรือร้นเพื่อจับปลาไหลโคลนกับปลาไหลนา เตรียมลงมือครั้งใหญ่
ส่วนเจียงหน่วนกับคนอื่นๆ ที่อยู่บ้านก็เริ่มเกี่ยวข้าว
ตะวันคล้อยต่ำลงเรื่อยๆ อีกไม่นานก็จะถึงบทส่งท้ายของวัน ชางอู๋รั้งเจียงหน่วนไว้ แล้วโบกมือครั้งหนึ่ง ภายใต้แรงลม ข้าวเปลือกก็เริ่มรวมตัวกันเป็นกอง
เจียงหน่วน “...”
แค็กๆ —
ก็ยังไม่ค่อยชินอยู่ดี เธอไม่ได้อิจฉาริษยาเลยสักนิด
เจียงหย่าหรี่ตา เอ่ยขึ้นอย่างเย็นๆ “ชางอู๋ นายเป่าเศษข้าวกับตัวแมลงออกไปได้ใช่ไหม?”
ชางอู๋ครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วเอ่ย “น่าจะได้นะ”
เจียงหน่วน “...”