กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หน่วนหน่วนพูดไม่ผิด ปีหน้าถ้าบุกเบิกที่ร้อยหมู่ อาเถี่ยคงวิ่งลงมาจากเมืองฐานทัพมาทุบคนแน่”
“แต่ว่า อาเถี่ยดูเหมือนจะสู้ชางอู๋ไม่ได้นะ?”
“ฮ่าๆๆ...สู้ไม่ได้ก็โดนอัดไง! อาเถี่ยหนังหนาเนื้อหยาบไม่กลัวเจ็บ โดนอัดสักหน่อยอาจจะเลื่อนขั้นตรงๆ ก็ได้”
พอได้ยินดังนั้น
ทันใดนั้น เจียงหยวนกับคนอื่นๆ ก็พากันเปิดปากหยอกล้อ
เจ้าเมืองเถี่ยเซียวหน้าเขียวปั๊ด กระทืบเท้าพุ่งไปข้างเจียงหยวน ยื่นมือจับตัวเขาไว้ หัวเราะเย็นชา “แฮะๆ เจียงหยวนเอ๋ย เมื่อกี้แกพูดอะไร พูดอีกทีซิ——”
“อาเถี่ยปล่อยมือสิ คอหักแล้ว จะหักแล้ว ผิดแล้ว ฉันยอมรับผิด” เจียงหยวนร้องโอดโอย เจียงฉีพวกนั้นก็พล่ามกันหมดแล้ว ทำไมมีแต่เขาที่ต้องเจ็บ