กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยุ้งฉางกวาดสะอาดหมดแล้ว แต่ธัญพืชหลายแสนจินไม่รู้ต้องตากสักกี่วันนะ? อีกสองสามวันภูเขาวาลาท่าทางจะมีฝนด้วย!” เจียงหน่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตามีความกังวลซ่อนอยู่
ข้าวเปลือกที่เก็บกลับบ้านต้องตากให้ความชื้นแห้งก่อนถึงจะเข้าโรงเก็บได้ ถ้าไม่ได้ตากก็ง่ายที่จะงอก ขึ้นรา และมีแมลง...
เมื่อเป็นเช่นนี้
เครื่องอบแห้งจึงจำเป็นมาก
ชางอู๋หยิบคราดออกจากยุ้งฉาง ปลอบอย่างอ่อนโยน “หน่วนหน่วนไม่ต้องกังวล ลานเรือนกว้างพื้นที่มาก สองสามวันน่าจะตากข้าวเปลือกให้แห้งได้หมด อย่างแย่ที่สุดก็ให้เฉิงหลิวกับเหมิงซู่ทำเครื่องอบแห้งขนาดเล็กขึ้นมาด้วยมือสักสองสามเครื่อง”
ในใจชางอู๋ก็กังวลอยู่เหมือนกัน