กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลุงเจียง บอกให้หน่วนหน่วนรอฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ—” พูดไม่ทันขาดคำ สายก็ถูกตัดไป
เจียงหน่วนทำหน้ามึนงง ยืนนิ่งอยู่กับที่: “คุณปู่คะ ลุงเถี่ยให้หนูรออะไรคะ?” คำพูดนี้ฟังยังไงก็เหมือนคำขู่ชัดๆ!?
ผอ.เจียงเม้มปากยิ้มออกมา: “จะรออะไรได้อีกล่ะ? ลุงเถี่ยของหลานคงอยากออกจากเมืองมาที่ภูเขาวาลาเพื่อชั่งน้ำหนักผลผลิตข้าวเจ้าของภูเขาวาลาด้วยตัวเองน่ะสิ” เขาอาศัยอยู่ที่ภูเขาวาลามาตลอด จึงคอยติดตามความเคลื่อนไหวของเมืองทรายอยู่เสมอ
สหพันธ์ผลักดันการบุกเบิกถิ่นทุรกันดารทั่วเมืองมาเกือบสิบปีแล้ว