กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในชั่วลมหายใจเดียว
อากาศพลันเงียบสงบลง
เจ้าเมืองเนี่ยคงมองผ่านหน้าจอไปยังอ่าวภูเขาวาลาที่เป็นสีทองระยิบระยับ เบ้าตารื้นขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ น้ำเสียงสะอื้นแฝงความตื่นเต้น “ดี ดี ดี!!!”
ไม่มีคำพูดใดเกินจำเป็น
เจ้าเมืองเนี่ยคงเอ่ยคำว่า “ดี” ติดกันสามครั้ง
หน้าแดงก่ำไปทั้งใบ ดีใจสุดขีด สุขสุดใจ
เจียงหน่วนเกาะแขนชางอู๋ เขย่งปลายเท้า ยิ้มเอ่ยว่า “อาเนี่ยคะ พอภูเขาวาลาเก็บเกี่ยวเสร็จ ข้าวเปลือกตากแห้งเข้าโรงเก็บแล้ว หนูจะส่งข้าวใหม่ปีนี้ไปให้อาลองชิมหน่อย แล้วก็ส่งมันเทศแห้งกับข้าวโพดสดไปให้ด้วย...”
ฮ่าๆๆ
สิ่งที่ตอบเจียงหน่วนคือเสียงหัวเราะก้องของเจ้าเมืองเนี่ยคง เปี่ยมชีวิตชีวา อารมณ์ปลอดโปร่ง