กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณกับพี่ลี่ช่วงนี้ออกเช้ากลับดึก หรือว่ากำลังยุ่งเรื่องนี้กันอยู่หรือเปล่า?” เจียงหน่วนย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง ชั่งน้ำหนักรวงข้าวที่หนักอึ้ง ในดวงตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
ชางอู๋ปิดปากตัวเอง ส่ายหน้าเบาๆ “ใช่ก็ไม่ใช่ ตระกูลยางิวไม่สงบนิ่ง ช่วงนี้เมืองทรายมีคนหน้าใหม่มามากมาย แถมยังมีคนแอบออกจากเมืองมาที่ภูเขาวาลาด้วย”
ได้ยินเช่นนั้น
เจียงหน่วนถลึงตา
“ตระกูลยางิวกล้าได้อย่างไร?”
“ใช่สิ! ใครจะรู้ว่าตระกูลยางิวคิดอะไรอยู่ คงนึกว่าตัวเองใหญ่ที่สุดในสหพันธ์กระมัง”
หลายปีมานี้
ตระกูลชิวเลี้ยงดูความอยากของตระกูลยางิวจนโต