กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหน่วนตกใจ
เธอถลึงตามองชางอู๋แวบหนึ่ง แล้วพูดเบาๆ “เรากำลังรีบเดินทางอยู่ คุณไม่กลัวตกไปแล้วบาดเจ็บหรือ”
“ไม่หรอก” ชางอู๋มั่นใจเต็มที่ เขาคาบริมฝีปากเจียงหน่วน บดขยี้ขบเม้ม แล้วแงะฟันงามนั้นออกเกี่ยวพันกัน
ภูเขาวาลาคนเยอะเรื่องก็เยอะ
พอกลับไป ไม่ต้องพูดถึงเรื่องมีเวลากินเนื้อดื่มน้ำซุปเลย ตอนนี้มีโอกาสได้แก้อยากบ้างก็ไม่เลว
ดังนั้น
ขากลับใช้เวลาสองเท่า
สองคนรีบกลับถึงภูเขาวาลาก่อนเที่ยงวัน
บ้านหินภูเขาวาลาเงียบสนิท แม้แต่เจียวเจียวก็ไม่อยู่บ้าน เจียงหน่วนวางกระเป๋าเป้ลง ปล่อยให้ชางอู๋หยิบมันเข้าไปในห้องครัว
“คุณปู่—”