กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แล้วจะทำยังไง—”
เจียงหน่วนกลั้นลมหายใจ มองเฉิงหลิว แล้วหันไปมองชิวหรู เรื่องช่วยคนอะไรแบบนั้น เธอไม่ถนัดเลย ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็ไม่ใช่หมอหรือผู้เยียวยา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
เฉิงหลิวส่ายหน้าเบาๆ ตอบว่า “ไม่ต้องคิดมากหรอก เรื่องนี้ทั้งคุณทั้งผมก็ช่วยอะไรไม่ได้ สหพันธ์จะจัดการเอง ที่โบราณสถานสุริยะแดงภูเขาวาลามีตาแก่กับดอกเตอร์หม่าเสี่ยวหลง ยังไม่ถึงตาผมต้องออกหน้า”
เหมิงซู่ตรงกว่า เอ่ยเสียงเรียบ “ผมทำวิจัยด้านการสื่อสาร เรื่องไวรัสไม่ใช่สนามถนัดของผม”
อีกอย่าง
ผอ.ฉินหนิงลงมือแล้ว
ถ้าขนาดผอ.ฉินหนิงยังแก้ไวรัสมนุษย์ต้นไม้ของเมืองฐานทัพประตูบุปผาไม่ได้ คนนอกอย่างผมก็ยิ่งไม่ต้องเอ่ยปาก
เจียงหนี่กับพวกตัวเล็กวิ่งเข้ามา ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว
“ปู่จะไปชายหาดเมื่อไหร่?”