เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำคืน
ทุกคนอาบน้ำชำระล้างร่างกายแล้วทยอยกลับเข้าห้องพักผ่อน
เจียงหน่วนหาวออกมา พลางก้าวเดินขึ้นบันไดไปโดยมีชางอู๋เดินอยู่เคียงข้าง เขาอุ้มเสี่ยวหลิวหลีเอาไว้ เจียงหน่วนหันศีรษะไปถาม “ลูกท้อป่าลูกนั้นยังกินไม่หมดอีกเหรอ?”
ชางอู๋ใช้นิ้วจิ้มเสี่ยวหลิวหลีเบาๆ แล้วตอบว่า “ยังครับ เหลืออีกเกินครึ่ง” อาจเพราะเพิ่งเริ่มมีฟันซี่เล็กๆ ขึ้น ลูกท้อป่าที่มีรสหวานกรอบจึงไม่เพียงแค่เจียงหน่วนและพวกเขาที่ชอบกิน แม้แต่เสี่ยวหลิวหลียังโปรดปราน
ตอนอยู่ที่โต๊ะอาหาร
ผอ.เจียงล้างลูกท้อป่าให้เสี่ยวหลิวหลีลูกหนึ่ง
เสี่ยวหลิวหลีเริ่มแทะตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังกินไม่หมด เจียงหน่วนเหลือบมองสองครั้งก่อนจะละสายตา มือข้างหนึ่งนวดคลึงระหว่างคิ้วและสันจมูก พลางคำนวณเรื่องราวที่จะต้องทำต่อไปในใจ