กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นั่นใครน่ะ?”
เฉิงหลิวเดินงัวเงียออกมาจากห้อง ขอบตาดำคล้ำจนเกือบถึงคาง ตั้งแต่ชางอู๋ไปเอาสาหร่ายทะเลจานดูดฟันเลื่อยมาจากทะเลทราย เฉิงหลิวก็ไม่ออกจากห้องไปไหนเลย ไม่รู้เหมือนกันว่ากินอยู่หลับนอนอย่างไร...
เจียงหน่วนยกมือปิดหน้าแล้วตอบว่า “เติ้งหมิง เจ้าหน้าที่สื่อสารจากร้านค้าสหพันธ์พลังพิเศษในเมืองทราย สองวันก่อนฉันสั่งเมล็ดพันธุ์ไว้ในร้านค้าสหพันธ์ฯ วันนี้เขามาช่วยส่งให้น่ะ นายหิวไหม แล้วงานวิจัยพืชมารนั่นคืบหน้าถึงไหนแล้ว?”
วินาทีนั้น
เจียงหน่วนก็เข้าใจในที่สุดว่า
ทำไมสหพันธ์ถึงต้องจัดสรรองครักษ์เงาให้นักวิจัย
นักวิจัยพวกนี้ไม่ใช่คนปกติ พอจมอยู่กับงานวิจัยก็เหมือนคนบ้า ไม่กินไม่ดื่มไม่นอน
ถ้าไม่มีคนคอยดูแลอยู่ข้างๆ