กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซาหลิ่งไม่ต้องมาส่งแล้ว กลับไปเถอะ! คราวหน้าฉันเข้าภูเขาจะมาเยี่ยมเธออีก” เจียงหน่วนโบกมือ ลากลุ่มผึ้งสังหาร น้ำผึ้งกว่าห้าร้อยจิน เก็บไว้กินเองส่วนหนึ่ง เจียงหน่วนตั้งใจจะขาย เพราะขาดเงินต้องสะสมฐานะครอบครัว
โรงไฟฟ้าพลังต้นกำเนิด
สถานีฐานสัญญาณ
เครื่องส่งคลื่นเสียงขับไล่สัตว์
ม่านป้องกัน
ของใหญ่ๆ พวกนี้ สหพันธ์เหมาหมดให้ภูเขาวาลาแล้ว
เจียงหน่วนแค่ต้องคิดถึงบ้านเล็กๆ ของตัวเอง จัดซื้อเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งชุด ส่วนถนน เมืองทรายน่าจะออกเงินสร้างให้
การสร้างภูเขาวาลา เจียงหน่วนเอาจริง
เจียงหนี่นั่งยองๆ ริมลำธารล้างมือ สีหน้าเศร้าอาลัย “ช่วงนี้ฉันไม่อยากเห็นน้ำผึ้งเลย”
เจียงหย่ายิ้มบางๆ