กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลูกท้อป่า”
“พวกเธอมีใครอยากลองชิมบ้างไหม?”
เจียงหย่าตาไว มองเห็นต้นท้อขึ้นอยู่ในป่าเขา รากของมันพันกันยุ่งเหยิง ราวกับต้นสนโบราณในกระถางบอนไซ เตี้ยกว่าต้นไม้ใหญ่แถวนั้นมาก แต่กิ่งก้านแตกสานกันเหมือนรากอากาศของต้นไทรที่ห้อยลงมา มองไกลๆ คล้ายต้นท้อเซียนที่ขึ้นในเหยาฉือ ดูโบราณคลาสสิก มีไอเซียนลอยบางเบา
เจียงหน่วนยืนตะลึง หลังจากได้สติก็พูดว่า “พี่หยาหยาพูดถึงผลท้อวิญญาณ—”