กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหน่วนตกใจมาก
เธอก้มหน้ามองมือทั้งสองข้างเขม็ง เอ่ยเสียงเบาว่า “หนูไม่ได้ออกแรงมาก แค่เหวี่ยงหมัดเบาๆ ครั้งเดียว”
“...” เจ้าเมืองเถี่ยเซียวอดกลั้นไม่ไหว เลือดพ่นออกมาอีกครั้ง มือสั่นชี้ไปทางเจียงหน่วน ฆ่าคนทั้งทีก็ยังต้องบั่นทอนจิตใจกันถึงเพียงนี้
ผอ.เจียงปิดปาก ไอเบาๆ “เจียงหน่วน รีบไปพยุงอาเถี่ยของเธอให้นั่งดีๆ ก่อน พอเฉิงหลิวตรวจเสร็จแล้ว ก็ไปหายามาให้หน่อย”
“ได้ หนูจะไปหายาเดี๋ยวนี้” เจียงหน่วนพยักหน้า บอกให้ชางอู๋มาพยุงเจ้าเมืองเถี่ยเซียวไปพักที่โซฟาหินในห้องรับแขก เธอเองวิ่งตรงไปยังห้องของเฉิงหลิว ที่บ้านไม่มียา ยาเดียวที่มีก็คือสารขับไล่สัตว์ร้าย จะหายาก็ต้องหาเฉิงหลิวอยู่แล้ว