กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซี๊ดฮ่า...
เฉิงหลิวสูดปากด้วยความหนาวสะท้าน
เขารู้สึกเสียวฟันจนสั่นกริก สายตาเหลือบมองผอ.เจียงแล้วกระซิบถาม “ผอ.เจียง เจียงหนี่เห็นเลือดแล้วเป็นแบบนี้...เหรอครับ” เฉิงหลิวละคำว่าคนบ้าคลั่งหรือโรคจิตเอาไว้แบบคลุมเครือ
เสียงสูดปากของเขาชัดเจนเกินไป
ผอ.เจียงพอนึกสีหน้าของเฉิงหลิวในตอนนี้ออกเลย
พิลึกพิลั่น ตื่นตระหนก
และคงมีความสงสัยไม่เข้าใจอยู่มากกว่า
แค่กๆ
ผอ.เจียงยกมือปิดปาก แสร้งกระแอมไอเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วนแล้วตอบ “หมี่หมี่เวลาต่อสู้ออกจะดุดันไปสักหน่อย เจ้าเมืองเถี่ยกับคนของกองทัพเมืองทรายเลยไม่แนะนำให้เธอเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร เพราะกลัวว่าจะทำให้เกิดเหตุจลาจลน่ะ”
ดุดันเหรอ!!!