เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้าอย่างนั้น...”
“พวกเราลงมือด้วยกันเถอะ!”
เซียวอี้หมิงเหลือบมองกบพ่นน้ำบนพื้น มุมปากกระตุก พลางหันหน้าหนีอีกครั้งอย่างทนดูไม่ได้จริงๆ! ไม่ว่าจะมองอย่างไร มันก็น่าเกลียดจนแสบตาไปหมด
เจียงหน่วนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นว่า “กบพ่นน้ำเน้นแค่ขับไล่ไปเป็นหลัก พยายามอย่าฆ่า จุดประสงค์ที่เรามาครั้งนี้คือเก็บเกี่ยวหลีจ่าว อย่าสับสนระหว่างเรื่องหลักกับเรื่องรอง”
แน่นอนว่า เหตุผลหลักคือกบพ่นน้ำน่าเกลียดเกินไป
ตัวเดียวก็เทียบเท่าไก่เพลิงหนึ่งตัวแล้ว หากฆ่ามาเยอะ คงต้องกินกันจนถึงชาติหน้ากว่าจะหมด
สู้เชือดสักตัวสองตัวนำกลับบ้าน ให้คุณปู่ตุ๋นซีอิ๊วลองชิมรสชาติดูตอนเที่ยงจะดีกว่า หากรสชาติใช้ได้ ค่อยกลับมาใหม่อีกทีก็ไม่สาย
ที่นี่อยู่ใกล้บ้าน
ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะหาไม่เจอ
พอเธอพูดแบบนี้