เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กินอิ่มดื่มหนำ
ทั้งสองคนปูหญ้าคารองนอนอยู่ข้างเตาหิน
ยกแขนหนุนศีรษะ แหงนมองท้องฟ้ายามราตรี ซึ่งต่างจากห้วงดาวก่อนสุริยะแดง เพราะหลังสุริยะแดง จันทร์กระจ่างอันสว่างไสวก็ไร้ร่องรอยให้เห็นอีกเลย
พอตกดึก
ดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงก็จมสู่ความเงียบสงัด
ทางช้างเผือกที่เคยทอประกายระยิบระยับ บัดนี้มืดมิดสนิท ไร้ซึ่งดวงดาวแม้แต่ครึ่งดวง
ดวงจันทร์อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ดีจังเลยน้า!” เจียงหน่วนลูบท้องพลางทอดถอนใจ “สิบหกปีมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่กินอิ่มขนาดนี้เลย จริงสิ พักสักเดี๋ยวคงต้องไปจัดการเม่นเขี้ยวกับกระต่ายพละกำลังให้เรียบร้อย ในฤดูใบไม้ผลิอากาศเริ่มอุ่นขึ้น เนื้อเม่นเขี้ยวเก็บไว้นานไม่ได้ จะหมักก็ต้องใช้เกลือ พวกเราทำได้แค่วิธีแช่น้ำมัน เอาเนื้อเม่นเขี้ยวมาทำเป็นเนื้อทอดน้ำมัน”
ส่วนกระต่ายพละกำลัง
ยังไม่รีบร้อนจัดการเท่าไหร่