เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระบำบูชาเทพ
“ลูกสาวเป็นแก้วตาดวงใจ ส่วนลูกชายก็เป็นแค่หญ้าริมทางสินะ? รอท่านแม่ฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่ ข้าจะฟ้องนางว่าท่านแอบรังแกข้าตอนที่นางไม่รู้ แล้วให้ท่านแม่ขังท่านไว้นอกห้อง ไม่ให้เข้ามาอีกเลย!”
“หลินจื่อหยวน ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าไปเรียนวิชาค่ายกลกับผู้อาวุโสชิว!”
“ฮือ ๆ ๆ... ท่านพ่อ ข้าผิดไปแล้ว รีบปล่อยมือเถอะ หูข้าจะหลุดอยู่แล้ว!”
“ท่านพ่อ หลินจื่อหยวนรู้ตัวว่าผิดแล้ว ท่านพ่อปล่อยเขาไปก่อนเถอะ”
แค่ได้ยินหลินอินเรียกว่าท่านพ่อ หลินถงซูก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมาอีกครั้ง
ในเมื่ออาอินช่วยพูดให้แล้ว งั้นก็ปล่อยไอ้หนูตัวแสบนี่ไปก่อนก็ได้
เฮ่อชิงเฉินมองภาพครอบครัวตระกูลหลินทั้งสามคนที่กำลังหยอกล้อกันอย่างมีความสุข แล้วก็พลอยรู้สึกอบอุ่นไปด้วย จนเผลอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย