เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความหวานชื่นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง
เลือดหยดลงบนศิลาสายเลือด เพียงพริบตาก็ถูกดูดซึมหายไป ทันใดนั้น แสงสีทองอ่อน ๆ ก็แผ่กระจายออกมา บนศิลาปรากฏลวดลายสีแดงเป็นเส้น ๆ คล้ายเส้นใบไม้
ทุกคนเบิกตากว้างพร้อมกัน มองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ
“หลินอินเป็นสายเลือดโดยตรงของตระกูลหลินที่พลัดพรากไปอยู่ข้างนอกจริง ๆ ด้วย!”
“นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว!”
“ตอนแรกพอเห็นหน้าตาและบุคลิกของผู้อาวุโสหลินอิน ข้าก็รู้สึกว่านางหน้าตาคล้ายผู้นำตระกูลมาก ตอนนั้นยังนึกว่าเป็นลูกนอกสมรสของตระกูลหลินเสียอีก ใครจะคิดว่านางจะเป็นคุณหนูใหญ่ตัวจริง!”
“อย่าพูดเหลวไหลน่า!”
หลินถงเหยียนยิ้มอย่างอ่อนโยน ในใจกลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไรนัก ภาพจำที่เขามีต่อผู้น้อยคนนี้มาจากตอนเดินทางไปเกาะคูหลี เขารู้สึกว่าผู้บำเพ็ญเพียรคนนี้เป็นคนดีทีเดียว