เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สหายเต๋าเสิ่น ไม่ได้พบกันนานเลยนะ
หลังจากหลินอินออกจากเมืองเฟยหลวน ก็มุ่งหน้าตรงไปยังพงไพรชั้นในของป่าอู้อู้ทันที
สัตว์อสูรเสือดาวอัสนีขั้นแก่นทองคำตัวหนึ่งถูกเธอสั่งสอนจนเชื่องสนิท นอนหมอบอยู่กับพื้นไม่กล้าขยับเขยื้อน
เธอหยิบถุงใส่อสูรวิญญาณออกมาแล้วจับมันใส่เข้าไป
เธอไม่เคยย่างกรายเข้ามาในพงไพรชั้นในมาก่อน เพราะเมื่อก่อนตบะยังต่ำต้อย เลยทำได้เพียงเดินป้วนเปี้ยนอยู่แค่แถบชายป่าเท่านั้น
เสียงคำรามของสัตว์อสูรแว่วมาตามลม ยิ่งลึกเข้าไปเสียงก็ยิ่งฟังดูร้อนรน ราวกับกำลังส่งสัญญาณเตือนไม่ให้เธอรุกล้ำเข้ามาใกล้กว่านี้
หลินอินทำเป็นหูทวนลม เดินมุ่งหน้าต่อไปอย่างไม่ใส่ใจ
อสูรวิญญาณขั้นแก่นทองคำที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายระดับขอบเขตก่อกำเนิดของหลินอิน ต่างก็ไม่กล้าเข้ามาขวางทาง ทำเอาเธอรู้สึกหนักใจอยู่ไม่น้อย