เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านแม่ เป็นข้าเอง
สวี่เยวียนเยวียนได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็รีบซ่อนสีหน้าแววตาลงอย่างรวดเร็ว
“หลินอิน ข้ากับเขาก็แค่ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักเท่านั้น นอกจากนี้ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกันอีก”
“พวกเจ้าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่า”
หลินอินขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้อีกฝ่ายจะเก็บซ่อนอารมณ์ได้ดีมาก แต่เธอก็ยังสัมผัสได้ถึงความเศร้าสลดที่วูบผ่านในแววตาของสวี่เยวียนเยวียน
พอเธอคิดจะถามต่อ สวี่เยวียนเยวียนกลับไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย บอกเพียงแต่วาสนาได้สิ้นสุดลงแล้ว ไม่เหลือความผูกพันใดให้ต้องข้องเกี่ยว
“หลินอิน อย่าพูดถึงเขาเลย ข้าว่าเจ้าออกไปฝึกฝนเก็บประสบการณ์นอกสำนักตั้งนาน ข้าพาเจ้าไปเดินเล่นที่ตลาดผู้ฝึกตนดีกว่า ไปหาเปลี่ยนแผ่นหยกสื่อสารอันใหม่ให้เจ้าด้วย”