กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝึกฝนเก็บประสบการณ์นานสิบปี
“เมื่อครู่ข้าไม่ทันระวัง ครั้งหน้าข้าจะระวังให้มากกว่านี้”
หลินอินเบือนหน้าหนีด้วยความรู้สึกผิด ไม่กล้าสบตาที่จ้องมองมาอย่างร้อนแรงของอีกฝ่าย
“คราวหน้าห้ามทิ้งข้าไว้คนเดียวอีก”
“ได้”
ได้ยินคำตอบของเธอ มุมปากของฝูอวี้ก็โค้งขึ้นเล็กน้อย
นอกจากเวลาที่กุ่ยเหนียงจื่อเรียกให้หลินอินเป่าขลุ่ยให้ฟังแล้ว ช่วงนี้หลินอินก็มักจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ในมิติส่วนตัวตลอด
ยิ่งตบะสูงขึ้น การเลื่อนระดับก็จะยิ่งช้าลงเรื่อย ๆ
ทว่ารากวิญญาณและความอึดของหลินอินนั้นยอดเยี่ยมที่สุด การบำเพ็ญเพียรจึงแทบไม่มีคอขวดมาขวางกั้น
ถึงอย่างนั้น การบำเพ็ญเพียรของผู้บำเพ็ญเซียนก็ไม่ใช่แค่เก็บตัวดูดซับไอวิญญาณไปเรื่อย ๆ แล้วระดับตบะจะพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด