กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่คะ พี่นี่สุดจริง
“เจ้ารู้ไหมว่าข้าชอบเขาตรงไหนที่สุด?”
หลินอินยังไม่ทันได้ตอบ นางก็เริ่มหวนนึกถึงความหลังขึ้นมาเอง
“ข้าชอบท่าทางตอนที่เขาเป่าขลุ่ยที่สุด ดูเป็นคุณชายผู้สง่างามไร้ผู้เปรียบเปรย”
“หรือว่าผู้ฝึกวิถีภูตผี เมิ่งฝูเซิง คนนั้นจะเป็นฮวาเยี่ยนกลับชาติมาเกิดกันนะ?”
หลินอินนึกย้อนถึงท่าทีที่นางดูตื่นเต้นกับเมิ่งฝูเซิง แถมยังเรียกเขาว่าของรักของหวงนั่นอีก ถึงบางอ้อในทันที
“เจ้าพูดแบบนี้ข้าไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ เมิ่งฝูเซิงนอกจากเป่าขลุ่ยเป็นแล้ว ก็เทียบกับเยี่ยนเยี่ยนไม่ได้เลยสักนิด”
“โฉมหน้าของเยี่ยนเยี่ยนน่ะงดงามที่สุดในใต้หล้า แม้เมิ่งฝูเซิงจะหน้าตาใช้ได้ แต่ก็เทียบกับเยี่ยนเยี่ยนไม่ติดหรอก”
พูดพลาง กุ่ยเหนียงจื่อก็หยิบภาพวาดภาพหนึ่งออกมาคลี่ให้หลินอินดู