เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จอกสุราคำนับ
เย่อู๋หมิงละสายตากลับมา ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง แล้วปล่อยให้จิตสำนึกเข้าสู่โดยสมัครใจในแดนมายาที่หลินอินสร้างขึ้น
เขาถูกผนึกอยู่ในค่ายกลอย่างสงบนิ่ง มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว
ส่วนเย่อู๋หานเดินทางเพียงลำพังมายังสถานที่ซึ่งได้ยินมาว่าเป็นที่ฝังศพมารดาของเขา
ไม่รู้ว่าเขาไปเอาสุรามาจากไหน ถึงได้นั่งอยู่บนเนินดินเพียงคนเดียว แล้วดื่มอึกใหญ่ติด ๆ กัน
ตอนนี้ในเขตแดนมาร สิ่งมีชีวิตเผ่ามารและทหารมารทั้งหมดถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว
แม้แต่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในตำหนักมารก็หายไปจนหมด เหลือเพียงตำหนักที่ว่างเปล่าและเงียบสงัดจนน่าขนลุก
ทั่วทั้งภพมาร ตอนนี้คงเหลือเพียงเขากับพี่ชายที่ถูกผนึกเอาไว้เท่านั้น
เย่อู๋หานหยิบของแทนใจชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เป็นสิ่งที่เขาต้องใช้ความพยายามอย่างหนักกว่าจะได้มา