เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความรักที่แผ่ซ่านราวกับสีสันที่แต้มลงบนภาพ
ด้วยพลังจากน้ำพุปราณ หลินอินจึงฟื้นตัวได้ดีขึ้นมากในเวลาไม่นาน
แต่ทำไมตบะของนางถึงเพิ่มขึ้นช้าขนาดนี้กันนะ
นางอดไม่ได้ที่จะมองดอกบัวเขียวที่กำลังจะผลิบานตรงไหปลาร้า หรือว่ามันกำลังดูดพลังวิญญาณในร่างของนางอยู่กัน?
หลินอินใช้นิ้วชี้ลูบดอกบัวเขียวเบา ๆ มันดูราวกับมีชีวิตขึ้นมา แสงเรืองรองแผ่ออกมา ขณะที่กิ่งดอกไม้ไหวเอนอยู่ข้างไหปลาร้าของนาง
“อืม...”
เสียงครางต่ำ ๆ ที่พยายามข่มไว้ดังเข้าหู หลินอินหันไปมองฝูอวี้อย่างสงสัย
ใบหน้าเย็นชาที่งดงามราวกับเทพยามนี้กลับมีสีแดงระเรื่อ ดวงตาหงส์คู่นั้นจ้องนางเขม็ง แววตาร้อนแรงอย่างเห็นได้ชัด
หลินอินรู้สึกราวกับถูกสายตาร้อนแรงคู่นั้นแผดเผา จึงเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ก่อนจะถามเสียงเบา
“เจ้า...เจ้าเป็นอะไรไป?”