ตอนที่ 498 การบุกรุกครั้งที่สอง (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินเยี่ย)

ตอนที่ 498 การบุกรุกครั้งที่สอง (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินเยี่ย)

ผมยกมือผลักประตูห้องโดยสารโลหะผสมอันหนาหนักออก ลมพายุเกรี้ยวกราดอันหนาวเหน็บพัดกรูกลืนกินทั่วทั้งห้องโดยสารทันที พร้อมหอบเอากลิ่นอายรกร้างยะเยือกอันเป็นเอกลักษณ์ของดินแดนโพ้นทะเลถาโถมเข้าใส่หน้า

ผมดีดตัวกระโดด ร่างลอยลงแตะพื้น สองเท้าเหยียดย่ำลงบนผืนทรายสีแดงเม็ดละเอียดที่ร้อนผ่าว อาการเวียนหัวเบาๆ จากแรงเฉื่อยค่อยๆ แผ่ลามไปทั่วกะโหลกศีรษะ

ผมก้มหน้าลงเล็กน้อย หลับตานิ่งไปไม่กี่อึดใจ ปล่อยให้ลมหายใจที่ปั่นป่วนสงบลง ปลายนิ้วสั่นระริกเบาๆ สลายแรงลมที่ยังหลงเหลือจากการพุ่งทะยานลงมาจากฟ้า พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็ตื่นเต็มตาอย่างสมบูรณ์ สายตาทอดมองไปรอบโลกอันแปลกหน้านี้ด้วยแววตาหนักอึ้ง

ทั่วทั้งสายตามีแต่ความตายซากและรกร้างว่างเปล่า