ตอนที่ 497 ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินเยี่ย)

ตอนที่ 497 ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินเยี่ย)

เมฆสีชาดบนท้องฟ้าหยุดนิ่ง ลมแล้งจากทุ่งรกร้างพัดผ่านปีกสีดำสนิทของผม ปลุกประกายเกล็ดละเอียดให้สั่นไหวเบาๆ

ผมยืนอยู่กลางอากาศ สยายปีกด้านหลังออกครึ่งหนึ่ง ก้มมองลำแสงสีเงินขาวที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเงียบสงบ

มันกำลังพาจวินโจ้วกับโจวซีไต่ระดับขึ้นไปอย่างมั่นคง ฝ่าชั้นเมฆระดับต่ำไปทีละนิด มุ่งหน้าสู่ผืนฟ้าที่แตกร้าว ก่อนจะค่อยๆ หดเล็กลงจนกลายเป็นจุดแสงเล็กจิ๋ว

ผมค่อยๆ ละสายตากลับมา แววตากลายเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที

หางตาเหลือบไปมองลานโล่งที่ไม่ไกลนัก ร่างในชุดคลุมสีเลือดหลายร่างยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ในสภาพทุลักทุเล

ผมลอยตัวอยู่กลางอากาศ ดวงตาสีแดงฉานกวาดมองพวกเขาทุกคนด้วยความเฉยชา

ในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วินาทีที่สายตาหยุดค้าง ผมสะกดกลั้นไอสังหารและกลิ่นอายดุร้ายที่พลุ่งพล่านอยู่ลึกในอกเอาไว้ แล้วแค่นเสียงฮึออกมาคำหนึ่ง

วินาทีถัดมา ปีกสีดำสนิทก็กระพือออกอย่างแรง

ผมไม่แม้แต่จะเหลือบมองพวกบิชอปของ“ลัทธิเทพสูงสุด”กลุ่มนั้นอีก ร่างพุ่งแหวกอากาศพร้อมเสียงลมหวีดหวิว มุ่งตรงไปยังราชวงศ์โอวลู่ทันที