ตอนที่ 421 โทษตัวเองเถอะที่อ่อนแอเกินไป

ตอนที่ 421 โทษตัวเองเถอะที่อ่อนแอเกินไป

“เอี๊ยด...”

ประตูห้องทำงานโลหะผสมที่หนาถึงครึ่งฟุต ถูกมือเรียวเห็นข้อนิ้วชัดเจนผลักเปิดออกช้า ๆ

บานพับโลหะตรงกรอบประตูต้องรับน้ำหนักของบานประตูอันหนาทึบ จึงส่งเสียงครางทึบต่ำและแหบพร่าออกมา คล้ายกับเสียงครวญที่ถูกบีบคอไว้ จนแหวกผ่านความเงียบงันในทางเดินที่แทบจะแข็งตัวในชั่วพริบตา

ทางเดินทั้งชั้นถูกหุ้มด้วยวัสดุพิเศษ ไม่มีแสงธรรมชาติจากนอกหน้าต่างลอดเข้ามาได้แม้แต่น้อย มีเพียงไฟเซนเซอร์สีขาวนวลแบบฝังผนังทั้งสองฝั่งที่ส่องแสงไร้ไออุ่น สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนสีดำขัดเงาวับจนดูเย็นเยือกน่าขนลุก

ประตูบานที่จ้าวหงหลวนเพิ่งผลักเปิดแล้วเดินคอตกออกไปเมื่อครู่ บัดนี้ได้เปิดออกอีกครั้ง

ทว่าคนที่ก้าวออกมา กลับมีเพียงจวินเยี่ยคนเดียว