ตอนที่ 409 หนามสีเลือด (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของโจวซี)

ตอนที่ 409 หนามสีเลือด (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของโจวซี)

ตอนที่ท่าน “สันตะปาปา” พาตัวไป เสี่ยวซียังคิดว่าแค่เปลี่ยนจากกรงขังหนึ่ง ไปสู่อีกกรงขังที่ใหญ่กว่าเดิมเท่านั้น

บ้านหลังเดิมในตอนนั้น ผนังมีแต่รอยด่างพร้อย อากาศอบอวลไปด้วยความอึดอัด เสียงที่ได้ยินก็บาดหูไปหมด

มีแต่กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ เศษกระเบื้องแตกกระจาย เสียงด่าทอแสบแก้วหูของแม่ และเสียงคำรามอย่างขาดสติเวลาพ่อเมาแอ๋

เสี่ยวซีมีชีวิตอยู่ แต่กลับอยู่อย่างต้นหญ้าที่ใครจะเหยียบย่ำลงโคลนเมื่อไหร่ก็ได้ ลมพัดมาก็ล้ม ฝนสาดมาก็เน่า แม้แต่สิทธิ์จะยืดหลังให้ตรงยังไม่มีเลย

มาตอนนี้ เสี่ยวซีจะไม่หันหลังกลับไปอีกแล้ว

เพราะไม่มีอะไรให้ต้องอาลัยอาวรณ์สักนิด

ที่นั่นไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัว มีแต่ความกลัว โดนทุบตี โดนด่าทอ ความหิวโหย และความสิ้นหวังที่ไม่เคยหมดไป