กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 403 สละทุกสิ่ง บงการทุกสิ่ง แบกรับทุกสิ่ง
ลมพัดกรูผ่านรอยแตกของช่องแสงบนหลังคา หอบเอาเศษฝุ่นปลิวกระจาย หมุนวนอยู่ระหว่างเก้าอี้ดำโบราณทั้งสามตัว
เศษซากหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์นอนนิ่งอยู่แทบเท้า เหลี่ยมมุมคมกริบตัดผ่านแสงสว่างอันเยือกเย็น ประหนึ่งบาดแผลที่ไม่มีวันสมานติดทิ้งไว้ตรงนั้น
“มงกุฎ” จบการ “แนะนำตัว” ที่ค่อนข้างยาวนานนี้ลงเสียที
เขาหลุบตาลงเล็กน้อย นัยน์ตาสองสี แดงข้างทองข้าง ปิดลงครึ่งหนึ่ง ไม่ได้มองไปยังแสงจันทร์นอก “หน้าต่าง” อีก และไม่ได้มองจวินเยี่ยที่หน้าตาเหมือนตนเองไม่มีผิดเพี้ยนผู้นั้นอีกต่อไป
ความทรงจำอันยาวนานสูบเรี่ยวแรงสุดท้ายที่ยังพอดูมีชีวิตชีวาของเขาไปจนหมด ความเฉียบคมล้ำลึกที่เคยข้ามผ่านกาลเวลาและกุมสามตัวตนไว้ บัดนี้หลงเหลือเพียงความเหนื่อยล้าจนยากจะซ่อนเร้น