ตอนที่ 402 ผมคือผม และไม่ใช่ผมอีกต่อไป (มุมมองที่หนึ่งของ“มงกุฎ”)

ตอนที่ 402 ผมคือผม และไม่ใช่ผมอีกต่อไป (มุมมองที่หนึ่งของ“มงกุฎ”)

แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว หินแข็งใต้ฝ่าเท้าปริแตกเป็นรอยแยกในพริบตา

ทรายสีชาดปลิวว่อนเต็มฟ้า ทุกคนยืนกันไม่อยู่ ต่างพากันซวนเซถอยหลัง

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ”

มีคนตะโกนถามเสียงเข้ม พลางมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

ผมเงยหน้าขึ้นขวับ มองไปยังทิศทางที่เกิดการสั่นสะเทือน ม่านตาหดเล็กลงทันที ลางสังหรณ์ถึงอันตรายขั้นสุดผุดขึ้นมาในใจ

ตรงปลายผืนทะเลทรายอันไกลโพ้น ร่างหนึ่งที่สูงตระหง่านราวกับขุนเขากำลังก้าวเดินมาทางนี้อย่างช้าๆ

ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงมา แผ่นดินจะสะเทือนอย่างรุนแรงหนึ่งครั้ง ทรายสีชาดกระเซ็นไปทั่ว ร่างกายของมันสูงหลายสิบจ้าง ลำตัวดำสนิท กล้ามเนื้อปูดโปนเป็นมัดๆ นูนขึ้นมาราวกับเนินเขา ผิวหนังเต็มไปด้วยลวดลายน่าสะพรึงกลัว ดวงตาทั้งสองข้างคือดวงตาโลหิตสีชาดขนาดยักษ์ แผ่รังสีเย็นยะเยือกและดุร้ายออกมา

เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็สร้างแรงกดดันมหาศาลจนไม่มีใครต้านทานได้