กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 227 ฉันไม่เคยจากไปไหน
จวินโจ้วกะพริบตาที่แสบร้อนถี่ ๆ ราวกับจะสะกดกลั้นหยาดน้ำตาที่เอ่อรื้นอยู่ในเบ้าตากลับลงไปให้ได้
อากาศรอบตัวคล้ายถูกมือที่มองไม่เห็นบีบไว้แน่น มันกดทับลงบนแผ่นอกจนหนักอึ้ง ทำให้แม้แต่การหายใจก็ยังเจ็บแปลบติดขัด ในลำคอตีบตันไปด้วยความจุกแน่นเหมือนมีไอร้อนแช่อยู่ จนแค่จะกลืนน้ำลายก็ยังทำได้ยากเย็น
เธอจ้องเงาร่างสูงโปร่งตรงบันไดนั่นตาไม่กะพริบ ปลายนิ้วสั่นเทาเบา ๆ แทบอยากจะสลักภาพตรงหน้านี้ฝังลึกเข้าไปในก้นบึ้งของดวงตา
ฤทธิ์แอลกอฮอล์ถูกความตกตะลึงที่จู่โจมกะทันหันพัดหายไปเกือบหมด เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำรัวเร็วขึ้นทุกทีราวกับเสียงรัวกลอง จนแก้วหูดังวิ้ง ๆ