ตอนที่ 226 หวนคืนบ้านเกิด

ตอนที่ 226 หวนคืนบ้านเกิด

จวินโจ้วผลักประตูกระจกของร้านอาหารออกไป

ลมราตรีที่หอบเอาความหนาวเหน็บปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดปะทะใบหน้าแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ม้วนเอาใบอู๋ถงแห้งกรอบริมถนนปลิวมาโดนพวงแก้มที่กำลังร้อนผ่าวของเธอ

สัมผัสเย็นเฉียบเปรียบเสมือนยาถอนพิษชั่วคราว ช่วยดึงสติอันพร่าเลือนให้แจ่มชัดขึ้นมาบ้าง ทว่าความแจ่มชัดนี้กลับเป็นเพียงภาพลวงตาแค่ชั่วพริบตาเดียว

วินาทีต่อมา อาการวิงเวียนที่รุนแรงยิ่งกว่าก็พุ่งตรงขึ้นสู่สมอง โลกทั้งใบหมุนคว้าง แม้แต่พื้นหินสีเขียวเรียบเสมอกันใต้ฝ่าเท้ายังดูเหมือนจะกลายเป็นปุยเมฆนุ่มนิ่ม เหยียบลงไปแล้วเบาหวิวไร้น้ำหนัก

เธอซวนเซไปเกาะต้นอู๋ถงข้างทาง เปลือกไม้หยาบกร้านครูดผ่านฝ่ามือ แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของพืชพรรณปลายฤดูใบไม้ร่วง สัมผัสนั้นแผ่ซ่านไปตามปลายนิ้ว แต่กลับกดฤทธิ์สุราที่กำลังปั่นป่วนอยู่ในอกไม่ลง