กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 214 ฉันจะเป็น... ผู้กอบกู้โลก (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินโจ้ว)
เหมือนมีมีดที่มองไม่เห็นกรีดเฉือนลงมากลางอกฉันอย่างจัง
ฉันยกมือขึ้นกุมหน้าอกทันที เลือดทั่วร่างเหมือนแข็งตัว เย็นเฉียบจนน่ากลัว แต่ขณะเดียวกันก็เหมือนกำลังลุกไหม้ เจ็บปวดจนตัวสั่นไปหมด
ฟันกระทบกันกึกๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ปลายนิ้วเย็นเยียบแต่กลับกำแน่นจนเล็บจิกเนื้อลึก เลือดซึมออกมาตามฝ่ามือ
ภาพพวกนั้นมันโหดร้ายเหลือเกิน
เหมือนจริงเหลือเกิน
เหมือนจริงจนราวกับฉันได้ไปอยู่ในมหันตภัยครั้งนั้นด้วยตัวเอง
เหมือนฉันได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในอากาศ ได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญอย่างสิ้นหวัง และสัมผัสได้ถึงความรันทดใจยามที่ชีวิตเหล่านั้นดับสูญ