ตอนที่ 210 ชื่อของผม (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินหยา)

ตอนที่ 210 ชื่อของผม (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของจวินหยา)

วันนั้นสายฝนปนลมกลิ่นสนิมเหล็กซัดสาดใส่ขบวนรถคุ้มกันของกองกำลังรักษาความมั่นคงเมืองจิ่วหลง มือที่ผมจับพวงมาลัยปูดโปนด้วยเส้นเลือด ข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรงบีบแน่น

ด้านหลังรถคุ้มกันที่ผมขับอยู่นั้นบรรทุกตู้เซฟพิเศษใบหนึ่ง ตัวตู้เปล่งประกายโลหะเย็นเฉียบ แข็งแกร่ง เต็มไปด้วยลวดลายกันงัดแงะ มีเพียงช่องระบายอากาศขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือตรงด้านข้าง มองเห็นลางๆ ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังเลื้อยขยับอยู่ข้างใน

เมื่อสองชั่วโมงก่อน ที่จริงผมควรยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของโรงพยาบาลเทศบาล รอให้เมิ่งเยี่ยคลอดลูก

แต่สัญญาณสื่อสารแจ้งภารกิจด่วนกลับดังขึ้นมาขัดจังหวะ แจ้งว่าสกัดจับของลักลอบนำเข้าผิดกฎหมายได้ที่ชานเมือง กลุ่มคนที่คุ้มกันมีอาวุธหนักในครอบครอง คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับตลาดมืดนอกประเทศ