ตอนที่ 147 ข้าชอบฆ่าคนในฝัน

ตอนที่ 147 ข้าชอบฆ่าคนในฝัน

ยอมรับงั้นเหรอ?

หรือจะไม่ยอมรับดี?

เชื่อดีไหม?

หรือจะไม่เชื่อดี?

ถ้าหากเขารับการสืบทอดพลังจากเหยี่ยน แบกรับเพลิงโทสะที่อัดแน่นด้วยความเคียดแค้นชิงชังนับหมื่นกัป รวมถึงความทรงจำอันมืดมนที่จมดิ่งมาเนิ่นนานนับหมื่นปี

วิญญาณที่ยังเต้นอยู่ในร่างนี้ จะยังเรียกตัวเองว่า “จวินเยี่ย” ได้อยู่อีกไหม?

เขาจะถูกความยึดติดของเหยี่ยนกลืนกินสติสัมปชัญญะ จนกลายเป็นแค่หุ่นเชิดที่รู้จักแต่การแก้แค้นหรือเปล่า?

หรือว่าจะอยู่ร่วมกับความมืดมิดดั่งขุมนรกนี้ได้ โดยที่ยังรักษาเส้นแบ่งความเป็นตัวเองเอาไว้ ยืมพลังมาใช้โดยไม่ยอมตกลงสู่หนทางชั่วร้าย?

ความคิดนับไม่ถ้วนซัดสาดและฉีกทึ้งอยู่ในห้วงสำนึก ราวกับมีเข็มเหล็กนับหมื่นเล่มกำลังกวนประสาทอยู่ในสมอง