ตอนที่ 146 ความลับต่างมิติ

ตอนที่ 146 ความลับต่างมิติ

จวินเยี่ยค่อยๆ หลับตาลง ขนตาตกลงมาทอดเงาบางๆ ใต้เบ้าตา ตัดขาดสายตาที่ไร้สุขไร้ทุกข์คู่นั้นของเยี่ยน

ในหัวของเขา ทุกคำพูดที่เยี่ยนเพิ่งเอ่ยออกมาดังก้องซ้ำไปซ้ำมาเหมือนค้อนหนักๆ ที่กระหน่ำตี ทำเอาใจเขาสงบไม่ลง

เขาตั้งใจตัดเสียงรบกวนภายนอกทั้งหมดออกไป ดำดิ่งสมาธิลงสู่ห้วงความคิด ปลายนิ้วงอเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว เล็บจิกลึกเข้าไปในฝ่ามือ ความเจ็บแปลบนั้นกลับทำให้สติของเขาแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ

เยี่ยนนั่งขัดสมาธิอยู่ในมิติที่ไม่ไกลออกไป ร่างกายคืนสภาพกลับเป็นหมอกดำหนาทึบจนมองไม่ทะลุ มีเพียงดวงตาสีเลือดคู่หนึ่งที่ส่องแสงเจิดจ้าอยู่ในความมืด