ตอนที่ 128 ผู้ปฏิบัติการลุยเดี่ยว

ตอนที่ 128 ผู้ปฏิบัติการลุยเดี่ยว

ขนตาของจวินเยี่ยไหวระริก ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ก้นบึ้งดวงตาที่เดิมทีดำสนิทดุจห้วงน้ำหมึก บัดนี้มีลายดาวหกแฉกสีแดงชาดผุดพราย แสงนั้นเต้นตุบเบาๆ ตามจังหวะหายใจ คล้ายมีพลังงานร้อนลวกกำลังพลุ่งพล่านอยู่ใต้แววตา

ในนั้นมีอารมณ์มากมายผูกพันกันยุ่งเหยิง—

ความสับสนเปรียบเหมือนสายหมอก ที่ห่อหุ้มความหวาดหวั่นต่อหนทางข้างหน้าอันไร้จุดสิ้นสุด

การดิ้นรนเปรียบเหมือนคมมีด ที่คอยเฉือนความยึดติดในอดีตกับทางเลือกในปัจจุบันให้ขาดจากกัน

ความไม่ยอมแพ้เปรียบเหมือนเปลวไฟ ที่แผดเผากระดูกอันทรนงซึ่งไม่ยอมก้มหัวให้ใคร...