ตอนที่ 61 กินข้าวเท่ากับโดนทรมาน

ตอนที่ 61 กินข้าวเท่ากับโดนทรมาน

พอคุยสายกับจ้าวหงจบ จวินเยี่ยก็หันกลับมายื่นมือถือคืนให้หลินหลิน

หลินหลินรับมือถือไป ยิ้มมุมปากไม่หยุด ริ้วรอยตรงหางตาหยีลงเป็นเส้นโค้งอ่อนโยน มือหนึ่งจับข้อมือของจวินเยี่ยไว้ ส่วนอีกมือก็ดึงจวินโจ้วที่ยืนเอื่อยเฉื่อยอยู่ข้างๆ

แรงดึงไม่มากแต่แฝงความดีใจจนปิดไม่มิด พลางลากพลางจูงทั้งสองคนเดินไปทางห้องกินข้าว

“เร็วเข้า รีบนั่งเร็ว วันนี้แม่ตุ๋นซุปไก่ไว้เป็นพิเศษ แล้วก็ทำซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานของโปรดเสี่ยวโจ้วด้วย รอกินข้าวพร้อมพวกเธอนี่แหละจ้ะ～”

ไฟหลอดไส้ในห้องกินข้าวแขวนอยู่เหนือโต๊ะพอดี แสงสีเหลืองนวลส่องกระทบอาหารบนโต๊ะจนดูฉ่ำวาว——