กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 60 สายเรียกเข้าจากมหาวิทยาลัยนครหลวง
เสียงสัญญาณสายตัดดัง ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด มาจากวิทยุสื่อสาร หวังชางถือเครื่องค้างไว้แล้วยืนนิ่งอยู่กับที่ ในหัวเอาแต่วนเวียนอยู่กับคำว่า ย้ายไปนครหลวง
หวังฉยงเองก็ไม่กวนอีก ความร่าเริงเมื่อครู่หายไปหมด เธอมายืนข้างหลังหวังชางอย่างว่าง่าย มือเล็กๆ กำชายเสื้อเขาไว้จนปลายนิ้วสั่นเทา
ผ่านไปพักใหญ่ เธอถึงเอ่ยถามเสียงเบา น้ำเสียงทั้งไม่มั่นใจและแฝงความกลัวอยู่บ้าง
“พี่... พี่ว่า... ถ้าพวกเราไปนครหลวง จะแก้แค้นให้พ่อกับแม่ได้ไหม?”
คำพูดนั้นเหมือนเข็มเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงลงกลางใจหวังชางเบาๆ