กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 46 ดึกสงัด ฝนพรำ
แต่จวินหยายังไม่ยอมปล่อยมือ ได้แต่ส่ายหน้าช้าๆ
สายตาของเขาเหลือบมองไปยังหัวมุมซอย ตรงนั้นเหลือเพียงซากหนามแห้งเหี่ยวไม่กี่ท่อนที่ “หนามโลหิต” ทิ้งไว้ พอลมพัดผ่านก็แตกสลายกลายเป็นผง ร่องรอยแทบจะเลือนหายไปจนหมด
“ตาเฒ่าเย่ บทเรียนเมื่อก่อนยังไม่เข็ดอีกหรือไง”
เสียงของเขาทุ้มต่ำและแฝงความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ก็การเตรียมการรับมือปฏิบัติการครั้งใหญ่เป็นประวัติการณ์ของเมืองจิ่วหลงในค่ำคืนนี้ มันผลาญแรงกายแรงใจเขาไปจนหมดสิ้นแล้ว
“พวกเราไม่มีใครรู้หรอกนะ ว่าข้างหน้าจะมีวงล้อมที่ใหญ่กว่านี้ดักรออยู่หรือเปล่า”
“นายลืมไปแล้วเหรอ ว่าคราวก่อนก็เพราะมีหัวหน้าหน่วยคนหนึ่งใจร้อนเกินไป ทั้งทีมเร่งตามล่าจนติดกับดักของ「ลัทธิเทพสูงสุด」เข้า แล้วก็ตายเรียบไม่เหลือรอด บทเรียนนี้ยังไม่ฝังใจพออีกเหรอ”
เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดเสริมขึ้นมา