ตอนที่ 45 ม่านปิดฉาก

ตอนที่ 45 ม่านปิดฉาก

“เฮ้ย แกมัวเหม่อบ้าอะไรอยู่เนี่ย?!”

เสียงตวาดของ “หนามโลหิต” แผดลั่น ทำลายบรรยากาศรอบตัวจวินเยี่ยที่เงียบงันจนแทบจับตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา

รูม่านตาของจวินเยี่ยหดเล็กลงทันที ขนตรงท้ายทอยลุกชันเหมือนต้นหญ้าหน้าหนาวที่ถูกฟ้าผ่าสะเทือน เพราะตอนนี้มีดอีโต้ขนาดใหญ่ที่สะท้อนแสงเย็นเยียบเล่มนั้น กำลังจ่ออยู่หน้าคอหอยเขาห่างไปไม่ถึงครึ่งเมตร

บนคมมีดยังมีหยดเลือดของพันธุ์มารที่ยังไม่แห้งสนิท ของเหลวสีแดงคล้ำค่อยๆ ไหลรินตามรอยบากของตัวมีด แล้วหยดแหมะลงบนแผ่นหินสีเขียว แผ่เป็นวงคราบสีหม่นเล็กๆ

สายลมดึกพัดผ่านหอบเอาไอเย็นชื้นๆ มาด้วย กลิ่นสนิมเหล็กปนคาวเลือดฉุนกึกพุ่งเข้าจมูก ทำเอาจวินเยี่ยสำลักจนลำคอตีบตัน