ตอนที่ 12 ผู้ปฏิบัติการ

ตอนที่ 12 ผู้ปฏิบัติการ

จวินโจ้วที่ประสาทตึงเปรี๊ยะมาตลอด ในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอกออกมาได้เสียที

“ฟู่~ ดีนะที่มีเธออยู่ด้วยน่ะ ไป๋หลิง”

“อย่าเพิ่งประมาท เสี่ยวโจ้ว!”

ทั้งที่ศัตรูนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้นไปแล้ว แต่ขนทั่วร่างของไป๋หลิงกลับยังคงพองฟู ม่านตาเรียวรีจับจ้องไปยังทิศทางที่พวกเธอเพิ่งเดินผ่านมาเขม็ง

“ตึก, ตึก, ตึก————”

ตรงปากซอยมีเสียงส้นรองเท้าส้นสูงเหยียบย่ำลงบนพื้นซีเมนต์ดังแว่วเข้ามา

ผู้หญิงคนหนึ่งมัดผมแกละคู่สีชมพู บนใบหน้าเจาะทั้งห่วงจมูก ห่วงปาก ห่วงตา... ซ้ายเจาะห่วงขวาเจาะหมุดไปทั่ว ตามตัวยังมีรอยสักรูปร่างแปลกประหลาดขนาดเล็กใหญ่เต็มไปหมด

เธอสวมหน้ากากตัวตลกครึ่งหน้าที่กำลังแสยะยิ้มกว้างเดินออกมา ก่อนจะแลบลิ้นที่เจาะหมุดไว้ออกมา

“คึกคักกันจังเลยนะ ให้ฉันมาร่วมแจมด้วยคนสิ~”