เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 11 แมวพูดได้
(ย้อนเวลากลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า)
“เอ๋? พี่เยี่ยกลับไปก่อนแล้วเหรอ?”
จวินโจ้วเขย่งปลายเท้า ชะเง้อคอมองซ้ายมองขวาตรงหน้าประตูห้องเรียน คอเสื้อนักเรียนขยับตามจนเผยให้เห็นไหปลาร้าขาวเนียน
เย่เทียนหลินเอามือไพล่หลังกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด พอมองดูจวินโจ้วที่ยังไม่ยอมถอดใจ ขมับเขาก็เต้นตุบๆ ขึ้นมาทันที
ถึงตอนนี้มันจะเป็นแค่ “ข่าวลือ” แล้วจวินเยี่ยก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่าจวินโจ้วเป็นน้องสาวของเขา
แต่ถ้าจวินโจ้วยังคงมาหาจวินเยี่ยแบบเปิดเผยเอิกเกริกขนาดนี้ไม่หยุด เขากล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่า พวกเด็กม.ปลายที่ชีวิตวันๆ แสนจะน่าเบื่อพวกนี้ ได้เอาไปล้อกันจนถึงวันเรียนจบแน่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ตอนนี้ความสัมพันธ์พี่น้องระหว่างจวินเยี่ยกับจวินโจ้วยังไม่หลุดออกไปเลย ถ้าเกิดเรื่องนี้แดงขึ้นมา จะเกิดอะไรตามมาบ้างเขาก็แทบไม่กล้าคิด