ตอนที่ 0042

ตอนที่ 0042

โน้มน้าวเถ้าแก่

และที่สำคัญที่สุดคือ อาหารที่ทำเมื่อครู่มันก็หอมเกินไปแล้วกระมัง คนที่คลุกคลีกับการทำอาหารในครัวหลังร้านทุกวันอย่างเขายังอดไม่ได้ที่จะน้ำลายไหล เช่นนั้นก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่นแล้ว

ดูชวนจื่อคนนั้นก็รู้แล้ว ว่าช่วยจุดไฟไปพลาง ลูกตาแทบจะถลนเข้าไปในกระทะนั่นแล้ว

เวลานี้ซุปไก่ที่ตุ๋นอยู่ในหม้อดินก็มีกลิ่นหอมลอยฟุ้ง “ปุดปุด” ขึ้นมาแล้ว ต่างจากกลิ่นหอมของเห็ดรวมที่ผัดเมื่อครู่ มันหอมอ่อน ๆ แต่กลับทำให้คนรู้สึกเหมือนมดคันไฟกำลังไต่หัวใจอยู่ก็ไม่ปาน อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว อยากจะพุ่งเข้าไปชิมสักคำทันที

นี่ก็เหลือหน่อไม้ภูเขาอย่างสุดท้ายแล้ว